اسمونه من و تو یه مدته

آسمون منو تو یه مدته سیاه شده گفتن دوست دارم کم شده کیمیا شده اون غروری که گذاشته بودیمش یه جای دنج اومده باز توی قلب من وتو خدا شده اون حسادت هایی که اول طعم عاشقی رو داشت حالا انگار ارزشش قد یه ادعا شده اون دسا که داده بودیم توی رویامون به هم تقصیر کیه نمی دونم ولی رها شده ما قرار نبود مثل بقیه زندگی کنیم چرا حرف هامون مث تموم آدما شده گنبد عشق منو تو ضریحاش طلایی بود طلا ها ریخته و جنس گنبدا بلا شده ما رو چشمون زدن ما که با هم بد نبودیم ما چه تقصیری داریم

/ 5 نظر / 7 بازدید
احمد عصار

باریکلا خیلی قشنگ درست کردی همین جوری ادامه بده موفق میشی چون پشت کار داری باریکلا به حلاقیتت ولی من یدونه قالب داشتم نمی دونم الاان کجا گذاشتمش خیلی به درد وبالاگت میخوره ژ[لبخند][لبخند][گل]

بدرد هیچی نمی خوره [قهقهه][قهقهه][نیشخند][زبان]

سمیه

سارا می گم قالب حتما از احمد بردار

میرزایی

سلام وبت قشنگه [چشمک]

بی نامم

بیا تا با هم ببینیم بیا تا بشنویم فریاد سکوت را